من چه سبزم امروز و چه اندازه تنم هشیار است
زندگی خالی نیست
مهربانی هست
سیب هست
ایمان هست...آری تا شقایق هست زندگی باید کرد

در دل من چیزی است ، مثل یک بیشه ی نور ، مثل خواب دم صبح و چنان بی تابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت،

بروم تا سر کوه...

آن دورها آوایی ست که مرا می خواند...

- " به کجا چنین شتابان!"

                                گون از نسیم پرسید.

-" دل من گرفته زینجا،

                              هوس سفر نداری

ز غبار این بیابان؟ "

-" همه آرزویم ، اما

                      چه کنم که بسته پایم..."

 - " به کجا چنین شتابان!"

-"به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم."

-"سفرت به خیر! اما، تو و دوستی، خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،

به شکوفه ها، به باران،

برسان سلام ما را."

,A golden new year has arrived
.and anything is possible
,It can be a time of success
,a time of achievement
a time of happiness
.a time when dreams come true
What the year becomes
.is up to you
,All you have to do
is steer your ship
,toward your goal
and hold true to
what's in your heart
.even come the stormy weather
And should worry and self-doubt
rattle your sails and darken the day
simply let a gentle wind
.carry your troubles away
Above all, no matter where
,the year leads you
,no matter what you do
,never stop believing you can succeed
.never stop believing in you

!Merry Christmas

" اشتیاق فراوان و از نوع واقعی...اشتیاق،نزدیک شدن به دیگران است...از این

لحظه به بعد،واکنشها نقش اصلی را بر عهده می گیرند...مرد و زن وارد بازی

می شوند...ولی آنچه که از پیش قرار است اتفاق بیفتد،یعنی جذابیتی که آنها را به

یکدیگر می رساند، قابل توضیح دادن نیست... تنها اشتیاقی بکر و پاک است...

زمانی که این اشتیاق،هنوز در حالت پاکی است، مرد و زن به زندگی عشق

می ورزند...هر لحظه آبرومندانه و محترمانه زندگی می کنند...و همواره آگاهانه در

انتظار رسیدن لحظه ی مناسب برای جشن گرفتن به خاطر نعمت بعدی می مانند...

چنین افرادی شتاب ندارند... رویدادها را با واکنشهای نا آگاهانه خراب نمی کنند.

می دانند آنچه قرار است به وقوع بپیوندد،اجتناب ناپذیر است.

همیشه واقعیت،راهی برای حضور پیدا خواهد کرد.وقتی زمان موعود

 فرا برسد،دچار تردید نمی شوند و فرصتها را از دست نمی دهند...

اجازه نمی دهند هیچ لحظه ای بیهوده بگذرد؛زیرا اهمیت هر ثانیه را

درک می کنند و به آن احترام می گذارند..."

دور بايد شد، دور...

شب سرودش را خواند،

نوبت پنجره‌هاست...

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم،که از خاگ گلویم سوتکی سازد

گلویم سوتکی باشد بدست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یک ریز و پی در پی

دم گرم خوشش را در گلویم سخت بفشارد

بدینسان بشکند دایم سکوت مرگبارم را

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد

"دکتر شریعتی"

...